Wikipedia

Arama sonuçları

2 Mart 2017 Perşembe

Hamilelik Günlüklerim (16.Hafta)


Her ne kadar bana günler bir türlü geçmiyor gibi gelse de galiba ben fark etmeden hızla geçiyor zaman. Benim susam tanem kocaman bir portakal kadar olmuş teyzeleri amcaları; tam tamına 110 gr. dile kolay...

Bir de hareketli ki sormayın. son ultrason görüntülerini izledikten sonra eve gidene kadar ağzımı kapatamadım sırıtmaktan. Elleri, bacakları, kafası her bi şeyini oynattı annesine, türlü türlü maskaralıklar yaptı. Bize göstermediği marifeti kalmadı kuzumun.

Doktorumuz cinsiyeti konusunda da hâlâ aynı şeyi düşünüyor. Ben de gönül rahatlığıyla kızım diye hitap etmeye devam ediyorum bu yüzden.

Bu arada anneme olan özlemim çok arttı son zamanlarda. Konuşması, sesi, yüzü, kahkahası, şefkati, sinirlenmesi, affetmesi... her şeyini çok özledim. Hayatımın hiçbir aşamasında, hiç bu kadar yoksunluk hissetmemiştim. Meğer ne büyük bir hazineymiş onun varlığı. Bu özlemle ömür nasıl geçer diye sorarken buluyorum kendimi çoğu zaman. Tam da giderken kıyamadığı kuzusuna bu acıya dayansın diye başka bir kuzu gelmesine mi vesile oldu diye de geçiriyorum aklımdan bazen. Oysa o da ne çok isterdi torun görmek...

Canım anneciğim, kuzumuz büyüyor, biliyorum izliyorsun bizi bir yerlerde. Sen de görüyorsun ki; onun varlığı, senin yokluğuna dayanma konusunda bana güç veriyor. Yoksa dayanılacak gibi değil yokluğun...


9 yorum:

  1. Ne güzel bir haber bu Dilek'cim... Kesinlikle yazdığına katılıyorum.. annelerimiz en büyük hazinemiz ama inan çocuklar da öyle.
    Ben bu süreci atlatırken ki bitmiyor bu süreç, Umay bana o kadar büyük bir destek oldu ki.
    İyi ki dedim iyi ki kızım var ve bende güçlü olmak zorunda kaldım.
    Ve her defasında kendime; Gülşah unutma sende bir annesin ve kızın için tutunmak zorundasın dedim/diyorum kendime.
    Öperim seni ve portakal kızını. :)
    Sevgiler.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Evet canım ben de hayata daha iyi tutunabilmek için biran evvel yavrumu kucağıma almak istiyorum. Teşekkür ederiz Gülşah teyzesi biz de seni öperiz :)

      Sil
  2. Portakalcık, portakalcık..:) Anne özlemini dindiremese de biraz bastırır bu portakalcık.. Kuzucuğunun kuzucuğuyla mutluluk duymasına o da sevinir eminim..

    YanıtlayınSil
  3. Dilek hanım 5 yıl önce annemi kaybetmiş biri olarak sizi çok iyi anlıyorum.Onların yokluğu hep yüreğimizde derin yara.2.oğluma hamile kaldığımda annem hayatta yoktu.Ağlayarak doğuma gittim.Oğlum doğduktan sonra tekrar hayata bağlandım.Allah onlara rahmet eylesin,mekanları cennet olsun.Bebişinizi sağlıkla kucağınıza alıp evinize dönmeyi nasip etsin.
    (Blogumda bulunan "ben küçükken" miminde mimlemişsiniz.Tekrar o yazımı okudum az önce nostalji oldu,sizi de ziyaret edeyim dedim.)
    Sevgiler.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. iyi ettiniz. güzel mimdi. şimdi dönüp ben de tekrar okuyacağım. :)

      Sil
  4. blogunuzu izlemeye aldım sizide bloguma beklerim :)

    YanıtlayınSil
  5. Hemencık gecıyor zaman. Hayırlı bırsekılde dunyaya gelmesını Rabbım nasıp etsın

    YanıtlayınSil